W objęciach smutku
spacerowałam po¶ród wspomnień.
Potykałam się o łzy... upadłam,
wtedy wiara podała mi rękę,
wiara w to, że sie jeszcze podniosę.


Kiedy marzenia skonały,
a zmysły usnęły snem kamiennym,
serce zranione zaczęło szlochać.
Wtedy nadzieja otarła mi łzy,
nadzieja na to, że się rana zabliĽni.


Pragnęłam oczy zamkn±ć i zasnać,
poczuć błogo¶ć...
Być lekk± i woln± od wszystkiego.
Wtedy czas mnie przebudził ze snu.
Powiedział bym dała mu czas,
a on wszystko uleczy.

więc daję i mam zamiar czerpac przyjemnosc z wakacji, ktore własnie się rozpoczęły. Zobaczymy co z tego wyjdzie...
Happy Holidays Everyone ;)